عاشقـــــــانه های مــــرا بـــه خـــــودت نگیـــــر، مخـــــاطب مــــن،  معشـــــوقـــه ایــست  کـــه وجـــودش را  به دنیـــــایی نمیـــــدهــــم

  روی تخته نوشتم:انتظار...نیامدی،انتظار...نیامدی،حالا گیرم که بیاییاین همه گچ را چطور از حافظه ی موهایـــم پاک می کنی؟!!    

  انسان : حرفیستزده می شودخوانده می شودترانه می شود ، به یاد می ماند ...گاهیناله ایستتنهاخاک خوب می فهمدش ....    

  وقتی که میخواهمتونیستیهیچ اتفاق تازه ای نمی افتد...فقط منذره ذره اب میشوم .....    

  ”سـرد اسـت و مـن تـنهایـم “چـه جمـلـه ای !پــــُر از کـلیـشه …پـــُـر از تـهـوع …جـای ِ گـرمی نـشستـه ای و می خـوانـی :” ســرد اسـت “…یـخ نمـی کنـی …حـس نـمی کنـی …کـه مـن بـرای ِ نـوشتـن ِ همیـن دو کلمـهچـه سرمایـی را گـذرانـدم …  

     

    پشت پنجره ی چشمهایم تنها نشسته ام هرکه می خواهد در پشت درب باشد باشد شرط ورود آنست که اول دستهای سفید، نه قلب سفیدش را از لای درب نشان دهد ...  

     

    من صبورم اما...،بی دلیل از قفس کهنه ی شب می ترسم، بی دلیل از همه ی تیرگی تلخ غروب و چراغی که تورا از شب متروک دلم دور کند، می ترسم  

  میـــــــ ـان دِلتَنگــــــی هایَــــــم باشــ ـــــــ تا فَراموشَـــ ـــت نَکُــــــنَم.......تا بــــه یاد داشـــ ـــته باشَمَـــــت.....تا بویَـــ ــــت را حِــس کُنَـــــــم....تا بِــــــ ـدانَــــم که هَستـ ـــــی....تَـــــــ ـمامِ دُنیـــ ــــام قَلبَــــمه....دنیـــ ــــام باشــــ ـــه وا...

  دیـــوانه امــ مے کند … فـکر ایــنکه … زنــده زنــده … نیمــے از مــن را … از مــن جــدا کنند …! لطفــأ … تا زنــده ام بمــان  

  خسته ام از آرزوها، آرزوهای شعاری شوق پرواز مجازی، بال های استعاری لحظه های کاغذی را، روز و شب تکرار کردن خاطرات بایگانی، زندگی های اداری آفتاب زرد و غمگین، پله های رو به پایین سقف های سرد و سنگین، آسمان های اجاری با نگاهی سر شکسته، چشم هایی پینه بسته خسته از درهای بسته، خسته از چشم انتظاری . . .  

  همه مرا ...به خنده های باصدا مي شناسند،اين بالش بيچاره به گريه های بی صدا !!!  

    ديشب    در جاده های سکوت    در ايستگاه عشق   هر چه منتظر ماندم   کسي براي لمس تنهاييم توقف نکرد   و من تنهاتر از هميشه   به خانه بر گشتم !  

  عشق یعنی    طوری نگاهت می کنم    که   انگار تنها آدم دنیا هستی….  

    روزی هزار بار بر صفحه دل بنویس :میان بود و نبودش تنها یک حرف فاصله است !به همین سادگی !و من روز و شب جریمه سنگین رفتنت را پرداختمو جز دل که روزی هزار بار خراش افتادکسی نفهمید که ازب بودنت تا نون نبودنتفاصلـــــــــه تا بی نهــــایـــــت بــــــود

  چه سخت است ......   دلتنگ قاصــــــــــــدک بودن،   در جـاده ای که   در آن هیچ بادی نمی وزد .... !!!!!!!!!  

 

    بازم اتاق تاریک.. باز من و بغض های رسوب شده.. پنجره رو باز میکنم سیلی سرما میخوره تو گوشم.. محکم تر بزن لعنتی.. میخوام بپرم  از این خواب پریشونم.. بگو که کابوس بود.. تو جایی نرفتی مگه نه؟؟؟  

  خیانت  تلخ ترین قسمت یک زندگی عاشقانه است  جایی که با قلب شکسته و  وحشتناک ترین دردها متوجه میشی  با تمام وجودت زیباترین داشته ات”عشق”رو  به بی لیاقت ترین شخص دادی