بیشمارند آنهایی که نامشان آدم است... ادعایشان آدمیت   کلامشان انسانیت   رفتارشان صمیمیت   حال، من دنبال یکی میگردم که   نه آدم باشد...   نه انسان   نه دوست و رفیق صمیمی   تنها صاف باشد و صادق   پشت سایه اش خنجری نباشد برای دریدن   ... هیچ نگوید... فقط همان باشد که سایه اش میگوید   صاف و یکرنگ  

  چـتر نمیـפֿـפּاב هواے بارפּنے..   تو رפּ میـפֿـפּاב لعنتے..   مے فهمـے ؟!    

  آنقدرکه به یاد تو هستم اگر به یاد خدا بودم وقتی که میمردم نیمی از بهشت از آن من بود    

  چه غریبانه می خواهمتــــ آن لحظه که اشک در چشمانت می رقصد و چشمان من مست چشمان تو است... آن لحظه که قفل می کنی مرا در دستانت و زندانی می کنی مرا عاشقانه و تنگ و تنگ تر می کنی این زندان را آن قدر تنگ ... تا مرز یکی شدن ...    

   تا آخر عمر هم اگه تنها موندی مهم نیس... فقط نذار به جایی برسی که تو آغوش کسیبه یاد یکی دیگه باشی...!    

   دختری ازپسری پرسید:آیا من نیز چون ماه زیبایم؟ پسر گفت:نه نیستی دختر بانگاهی مضطرب پرسید: آیاحاضری تکه ای از قلبت راتاابدبه من بدهی؟ * * *    

  دلم تنگ شده برای وقتی که میگفتی: دلم واست تنگ شده دلم تنگه... برای بودنت شایدم لبخند خودم دلم برای همه چیز تنگ شده جز نبودنت ...                                           

    بعــــــــضی وقتـــــــا تو دعــــوا ،   فقط باید نـــــگاه کـــــنــــــــی ،   ســـــــکـــــوت کـــــــنــــــــی ،   فــحشاش و بـــده و تو بشـنوی ،   بـــه جــــــــــــون بــــخـــــــری ،   تموم که شد بری بغلش کنی ...   گـــــــــــــــریه کـــــــــــــــــنی ،   حـــــــــــــــــرفـــــ...

  هیچ وقت  حتی لحظه ای  فکرش رو هم نمیتونی بکنی که انقدر بی صدا و آروم اما به یکدفعه چیزی رو که همیشه برای خودت میدونستیش به هیچ از دست بدی.....!  

  نمیدانم کجای بازی ما اشتباه بود  که " تو " دیگر همبازی من نیستی..  ومن هنوز گرگم به هوای " تو "...  

  من معنی بودن را   از نبودن تو احساس می کنم   من ثانیه ها را با لحظه های تنهایی خود معنی می کنم   من روز را با طلوع چشم خمار تو پیدا می کنم   من عشق را از وقتی که تو رفتی ادارک می کنم            

  یادمان باشـــد : وقتـــی کســـی را به خـــودمــان وابستــه کردیــم !در برابـــرش مسئولیـــم …در برابـــر اشکهایــــش ؛شکستـــن غــــرورش ،لحظه هـــای شکستنـــش در تنهـــایی و لحظه هـــای بی قراریـــش ….واگر یادمــــان بـــرود !در جایــــــــی دیگر سرنوشت یادمــــان خواهـــد آورد ،واین بار ما خــود...

  آری ...تو راست میگویی آسمان مال من است پنجره ... فکر ... هوا ... عشق ... زمین... مال من است! اما سهراب تو قضاوت کن بر دل سنگ زمین جای من است؟ من نمی دانم که چرا این مردم دانه های دلشان پیدا نیست... صبرکن سهراب! قایقت جا دارد؟ من هم از همهمه ی داغ زمین بیزارم...  

  تنهــا بودن قــدرت مــی خــواهــدو ایـن قــدرت را کســی بـه مـن دادکـه روزی مـی گفتتنهــــایـت نمــی گــذارم !!  

  ﺑـﻌـﻀـﯽ ﻫـﺎ آﻧـﻘـﺪر ﻓـﻘـﯿـﺮﻫـﺴـﺘـﻨـﺪ ﮐـﻪ  ﺗـﻨـﻬـﺎ ﭼـﯿـﺰی ﮐـﻪ دارﻧـﺪ  ﭘـﻮل اﺳـﺖ....!      

  گاهى وقت ها ...دلت مى خواهد یکى را صدا کنىبگویى ســـلام ،مى آیى قدم بزنیم ؟گاهى ...آدم چه چیزهاى ساده اى را ندارد !!!  

  در فنجان خالی میشوم شبیه عابران خسته مرا قورت میدهی و من ... راه قلبت را پیش میگیرم  در قهوه ای که ... به رگهایت جاریست ....

  بعضی از اشیا حس دارند …  گریه می کنند …  مثل بالش من …  هرشب غرق اشک است !    

  בلگـــيرمـ!از تمـــامـ روزهايــ ـﮯ كهבوستـتـ בاشتــمـ...!براے تمـــآمـ روزهايـﮯ كــہخِيـــالـ ميــكرבمـ בوستـــمـ בار ے..!    

    نــــــــــــه هوا سرد نیست سرمای کلامت، دیوانه ام میکند بی رحم ! شوق نگاهم را ندیدی؟ تمامه من به شوق دیدنت، پر میکشید ولی ... همان نگاه بی تفاوتتــــــــ برای زمین گیر شدنم کافی بـــــــــــــود